نرم افزار موبایل-Mobile Software

  سال نو مبارک   

و باز هم زلزله:

واینبار بم در سوگ زرند نشست.

خدايا زمينت لرزيد و آسمانت آوار شد روي سر فرشته‌ها. فرشته‌هايي با پاهايي كوچك، فرشته‌هايي با دست‌هايي كه بوي مشق شب مي‌داد. فرشته‌هايي با موهاي كوتاه فرفري و لبخندهاي نازك قيطاني. خدايا فرشته‌هايت خوابيده بودند زير ملافه‌هاي چيت گُل گُلي و خواب مي‌ديدند؛ خوابي كه هيچ وقت تعبير نخواهد شد. خدايا زمينت لرزيد و خواب فرشته‌ها تكه‌تكه شد. تُنگ آرزوهاي كوچكشان شكست، بال‌هايشان زير ديوار جا ماند و قلب‌هايشان زير خشت‌ها خون شد. خدايا فرشته‌ها ديگر خانه ندارند، خانه‌شان ديگر نشاني ندارد. نشاني‌اش را ديگر كسي جز تو بلد نيست. خدايا فرشته‌ها مادر ندارند، فرشته‌ها خواهر و برادر ندارند، فرشته‌ها به جز تو كسي را ديگر ندارند. خدايا فرشته‌ها مي‌ترسند، فرشته‌ها گريه مي‌كنند، فرشته‌ها سردشان است. خدايا آيا اشك فرشته‌هايت را پاك مي‌كني؟ در آغوششان مي‌گيري و نوازششان مي‌كني؟ خدايا آيا كمي خورشيد توي جيبشان مي‌ريزي و قدري آفتاب توي قلبشان؟ خدايا فرشته‌ها درد دارند، فرشته‌ها زخمي‌اند، فرشته‌ها بالشان شكسته، فرشته‌ها نفس نمي‌كشند. خدايا آيا دردشان را دوا مي‌كني و زخمشان را مداوا؟ خدايا آيا بال‌هاي شكسته‌شان را مي‌بندي و از نفست كمي به آنها قرض مي‌دهي؟ خدايا فرشته‌ها بغض كرده‌اند، فرشته‌ها اشك مي‌ريزند، فرشته‌ها عزادارند. اما بگو خدايا آيا دوباره روزي فرشته‌هاي كوچكت خواهند خنديد؟ آيا دوباره فرفره‌هاي اميد را فوت خواهند كرد؟ آيا دوباره روزي به دنبال قاصدك‌هاي خوش‌ خبر خواهند دويد؟...